Reklama

Poświęcenie kościoła Świętej Rodziny w Wałbrzychu

2018-06-28 10:24

Krystyna Smerd
Edycja świdnicka 26/2018, str. I

Ryszard Wyszyński

Mszę św. poprzedziła procesja do kościoła, w której za niesionym na czele krzyżem, pocztami sztandarowymi, liturgiczną służbą ołtarza szło 22 kapłanów, a wśród nich bp Ignacy Dec, ks. inf. Julian Źrałko oraz ks. proboszcz Mirosław Krasnowski, gospodarz parafii.

Historia parafii

Kościół Świętej Rodziny, z górującą nad nim strzelistą wieżyczką, znajduje się w dzielnicy Biały Kamień – jednej z najbardziej malowniczych części Wałbrzycha. Jego nowoczesna bryła architektoniczna została przepięknie wkomponowana w skarpę, co ją wyróżnia, dodając też wyjątkowego piękna. Jest koronnym owocem starań proboszcza i wiernych tej parafii, która powstała z wydzielenia kilkunastu ulic z terytorium macierzystej parafii pw. św. Jerzego i ulicy Okrężnej ze wspólnoty Wniebowzięcia NMP w Szczawnie-Zdroju. Nową parafię ustanowił bp Tadeusz Rybak, ordynariusz diecezji legnickiej, decyzją z dnia 23 kwietnia 1997 r., a organizację struktur duszpasterskich, wybudowanie tymczasowej kaplicy mszalnej, a w jej następstwie kościoła parafialnego powierzył nowo mianowanemu proboszczowi ks. Mirosławowi Krasnowskiemu, posługującemu wówczas w parafii Matki Bożej Królowej Polski w Legnicy. Podstawą wyboru patrona dla nowej wałbrzyskiej wspólnoty parafialnej i przyszłego kościoła była świadomość tego, że w Wałbrzychu, w którym w latach 90. XX wieku zachodziły głębokie zmiany społeczne i gospodarcze, „potrzebny jest wzór rodziny w radościach i troskach, a Święta Rodzina jest tym wzorem doskonałym” – argumentował ks. Mirosław Krasnowski w piśmie do Biskupa Legnickiego. A trzeba przypomnieć, że w mieście toczył się wówczas trudny dla społeczeństwa do akceptacji proces likwidacji kopalń. Pierwsze prace ziemne przy budowie kościoła rozpoczęły się w 2001 r. Kamień węgielny wmurowano 15 października w 2003 r., a wznoszenie murów rozpoczęto cztery lata później. Inwestycję realizowano ponad 10 lat. Za pierwowzór budowli posłużyły dwa górnośląskie kościoły, w Wilkowyjach oraz Tychach. Autorami projektu świątyni są inżynierowie Grzegorz Ratajczyk i Leonard Piórecki.

Wyjątkowy dzień

Konsekracja kościoła to akt wyjątkowy, który ma miejsce tylko raz w historii budowli o takim przeznaczeniu. Stąd wielka doniosłość tego wydarzenia nie tylko dla wiernych parafii, ale też całej diecezji świdnickiej. W nabożeństwie z tej okazji wraz z licznie zgromadzonymi wiernymi parafii Świętej Rodziny uczestniczyli m.in: prezydent miasta Roman Szełemej, przewodnicząca Rady Miejskiej Wałbrzycha Maria Anna Romańska, wicewojewoda dolnośląski Kamil Zieliński, burmistrzowie Szczawna-Zdroju Marek Fedoruk i zastępca Urszula Burek, dyrektor miejscowej PSP nr 2 im. Orła Białego Izabella Mazurek i wicedyrektor szkoły Krystyna Baczyńska. Eucharystii przewodniczył bp Ignacy Dec, a koncelebransami byli: ks. Krzysztof Moszumański, proboszcz parafii Niepokalanego Poczęcia NMP, dziekan dekanatu Wałbrzych-Północ, ks. Stanisław Wójcik z parafii św. Wojciecha, ks. Witold Baczyński z parafii św. Józefa Robotnika, ks. Zbigniew Chromy z parafii św. Jerzego, ks. Marek Zołoteńki z parafii Matki Bożej Częstochowskiej, proboszcz parafii ks. Mirosław Krasnowski, ks. inf. Julian Źrałko oraz ks. Henryk Augustynowicz Legnicy. Najważniejszego dostojnika świdnickiego Kościoła, parafian oraz gości jako pierwszy powitał w świątyni ks. proboszcz Mirosław Krasnowski. Następnie do Księdza Biskupa podeszła delegacja blisko 60-osobowej Rady Parafialnej, w imieniu której wystąpili: Jacek Pachelski, przewodniczący Rady, Jacek Kramnik, kierownik budowy oraz przedsiębiorca budowlany Daniel Sip z Wałbrzycha. Wręczyli oni Księdzu Biskupowi symboliczne klucze do poświęcanego kościoła oraz w zwięzłych słowach omówili historię parafii i budowy kościoła. Odpowiadając na powitanie, Biskup Ordynariusz zauważył, że jest to już szósta świątynia wybudowana w Wałbrzychu po II wojnie światowej, a 13. w naszej młodej diecezji świdnickiej. Dwie pierwsze – wałbrzyskie – wybudowane zostały na Podzamczu, a konsekrował je Biskup Legnicki. To kościoły pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz pw. Relikwii Drzewa Krzyża Świętego. – Natomiast ja konsekruję już czwartą nowo powstałą wałbrzyską świątynię – mówił – to kościoły: na Nowym Mieście pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy, który był poświęcany w roku 2014, pw. św. Wojciecha BM, gdzie ta uroczystość miała miejsce w roku ubiegłym, trzeci – pw. św. Maksymiliana Kolbego na Gaju – konsekrowany 7 maja tego roku, a teraz dołączamy czwartą – pw. Świętej Rodziny, w tym pięknym miejscu na Białym Kamieniu – wyliczał Ksiądz Biskup. – Bardzo się z tego cieszę i chcę podkreślić, że należą się z tego powodu wielkie słowa uznania całemu Wałbrzychowi, wszystkim jego mieszkańcom za to wspaniałe dzieło; za ten szósty dar wałbrzyskich nowych kościołów przekazywanych na służbę Panu Bogu w tym największym mieście diecezji.

Reklama

Obrzędy

Po tych słowach Ksiądz Biskup poświęcił uroczyście wodę, a następnie skrapiał wodą święconą kościół, przechodząc pomiędzy wiernymi, życząc, by w tej przepięknej świątyni po wsze czasy było głoszone słowo Boże. Gdy Ksiądz Biskup poświęcał kościół, zabrzmiał przepięknie hymn „Chwała na wysokości Bogu”, którego strofy za chórem parafialnym podjęli wszyscy wierni zgromadzeni w świątyni.

W okolicznościowej homilii Ordynariusz odniósł się do Ewangelii i czytań, specjalnie dobranych na uroczystość poświęcenia kościoła, w których była mowa o kościele w znaczeniu podwójnym. Jako wspólnocie wiernych oraz kościele jako o miejscu, do którego ludzie przychodzą, by oddawać Bogu chwałę, wsłuchiwać się w Boże Słowo, przyjmować sakramenty święte i uczestniczyć w Eucharystii – zbawczym dziele Jezusa Chrystusa. W drugiej części homilii bp I. Dec przybliżył najważniejsze obrzędy podejmowane w akcie poświęcenia kościoła.

– Drodzy parafianie i goście dzisiejszej uroczystości, w kościele szczególnym miejscem jest ołtarz, na którym jest sprawowane zbawcze dzieło Jezusa Chrystusa. Na tym ołtarzu uczymy się składać siebie Bogu i uczymy się składać także nas samych w darze innym ludziom za przykładem Jezusa. To jest najważniejsze miejsce w świątyni, dlatego za chwilę ten ołtarz zostanie namaszczony olejem świętym, którym też namaszczę symbolicznie mury waszego kościoła. Światłość Chrystusa symbolizować będzie rozpalenie ognia z kadzidłem i uroczyste zapalenie świec przy ołtarzu. Chwała wam za to, żeście tę świątynię zbudowali. Ona jest nie tylko dla was samych. Po was przyjdą następni, wy macie obowiązek przekazywania im wiary poprzez wasze dzieci i wnuki. Nieważne są ziemskie rządy, nie są ważne same mury, ważny jest naród, który wierzy, że Bóg jest najważniejszy! Zróbcie wszystko, żebyście nie dali się nikomu okraść z naszej chrześcijańskiej wiary – mówił, kończąc homilię Ksiądz Biskup. Następnie przystąpił do aktu poświęcenia ołtarza i ścian kościoła.

W przedostatnim punkcie uroczystości wraz z Księdzem Proboszczem odsłonił kamienną tablicę w kościele upamiętniającą konsekrację. Całość uroczystości domknęło uroczyste podpisanie aktu przekazania kościoła, pod którym podpisy złożyli: bp I. Dec, ks. proboszcz Mirosław Krasnowski, a w imieniu Rady Parafialnej – Daniel Sip i Jacek Kramnik.

Dar dla parafii

Bardzo wzruszającym momentem w trakcie uroczystości było przekazanie przez Biskupa Ordynariusza na ręce Proboszcza parafii cennej pamiątki podarowanej naszej diecezji przez córkę Joanny Beretty Molli, kanonizowanej przez papieża Jana Pawła II, działaczki akcji katolickiej, która ciężko chora dała dowód wierności Bogu, godząc się na swoje odejście, by wydać na świat kolejne dziecko. – Wasz kościół pw. Świętej Rodziny to najwłaściwsze miejsce dla tej cennej pamiątki ze zdjęciem Beretty Molli – mówił Ksiądz Biskup, przekazując dar.

Odznaczenia

W dalszej części uroczystości wicewojewoda Kamil Zieliński wręczył proboszczowi ks. Mirosławowi Krasnowskiemu Medal „Pro Patria”, przyznany wyróżnianemu przez prezesa Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych. Podkreślił, że order jest przyznany za działalność Księdza w całej jego dotychczasowej drodze kapłańskiej na rzecz środowisk harcerskich, kombatanckich, a także jego kapelańską opiekę nad Stowarzyszeniem Przyjaciół Ziemi Drohobyckiej w Wałbrzychu. Swoje gratulacje z okazji poświęcenia kościoła w parafii Świętej Rodziny przekazał mieszkańcom parafii prezydent Wałbrzycha, który podkreślił doniosłość poświęcenia w tym roku aż dwóch wałbrzyskich kościołów, który jest rokiem jubileuszu 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości.

Na koniec przemawiał Ksiądz Proboszcz, który dziękował przede wszystkim Bogu za to, że z Jego opieką udało się zrealizować to wielkie dzieło, a następnie bardzo gorąco gratulował wszystkim swoim parafianom. Podkreślił ich oddanie i wysiłek, jaki wnieśli w budowę świątyni, która pozostanie na wieki świadectwem ich religijności i przywiązania do chrześcijańskiej wiary. Dziękował kolejno budowniczym i wielu wiernym, którzy uczestniczyli w budowie, pracując przy niej fizycznie, tym który ją wspierali finansowo, tym, co sprzątają ją na co dzień, oraz tym, którzy się modlili o szczęśliwe dokończenie budowy nowego Bożego domu. Wspominając początki budowy podziękował przedstawicielom władz Wałbrzycha, które pomogły parafii w nabyciu ziemi pod budowę – ówczesnemu prezydentowi miasta Jerzemu Sędziakowi oraz przewodniczącemu Rady Miejskiej Wałbrzycha Bogusławowi Dyszkiewiczowi. Na koniec podziękował artyście Januszowi Franke, który jest autorem figur Świętej Rodziny dla kościoła. – Brakuje słów, by wyrazić wdzięczność, jaką żywię wobec wszystkich moich parafian oraz budowniczych kościoła – mówił w podsumowaniu Ksiądz Proboszcz. Zachęcał, by tak liczni goście i parafianie uczestniczący w uroczystości konsekracji kościoła wychodząc, wzięli ze sobą pamiątkową publikację wydaną z tej okazji, a także okolicznościowe święte obrazki z modlitwą do Świętej Rodziny.

Tagi:
świątynia poświęcenie

Reklama

Wychowanie na najwyższym poziomie

2019-02-12 17:41

Joanna Folfasińska | Archidiecezja Krakowska

Joanna Adamik | Archidiecezja Krakowska
- Szkoły katolickie gwarantują bezpieczeństwo zwłaszcza w tych sferach, które odpowiadają za rozwój wychowawczy i edukacyjny. Katolickie szkolnictwo wskazuje na prawdziwe autorytety i pozwala wzrastać w tym, co jest piękne u każdego dziecka: wrażliwości na świat, drugiego człowieka i Pana Boga – mówił metropolita krakowski Marek Jędraszewski podczas uroczystości związanych z poświęceniem budynków Katolickiej Szkoły Podstawowej im. Najświętszej Rodziny z Nazaretu w Rabce-Zdroju. Arcybiskup zaznaczył, że zawsze należy wsłuchiwać się w głos sumienia i z odwagą odpowiadać na Boże wezwanie. – Powstanie szkoły, pomimo ogromnych trudności i napięć, wskazuje na to, jak wielu odpowiedziało na wezwanie Pana Boga (…) Niech będzie mało niepokojów, które stały się udziałem Maryi i Józefa, uciekających do Egiptu, aby bronić swoje Dziecko. Niech będzie przeciwnie! Życzę, aby rodzice, którzy oddają tu swoje dzieci, mieli poczucie, że to bezpieczne i dobre miejsce. Organem prowadzącym szkołę jest Centrum Edukacyjne Archidiecezji Krakowskiej. – Dzieło zrodziło się na przestrzeni kilku miesięcy. To znak od Pana Boga. – zapewniał w rozmowie z Biurem Prasowym Archidiecezji ks. Mariusz Susek – dyrektor Centrum Edukacyjnego. Kapłan podkreślił, że szkoła katolicka powinna żyć wartościami Kościoła, a także opierać na nich swój program wychowawczy i edukacyjny. Uroczystość uświetniło swym udziałem wielu gości, m.in.: Małopolski Kurator Oświaty Barbara Nowak, Dyrektor Wydziału Katechetycznego ks. Andrzej Kielian, Burmistrz Rabki-Zdroju Leszek Świder. Ks. Mariusz podziękował wszystkim przybyłym za podjęcie trudu drogi, będącego znakiem ich troski i miłości. Specjalne podziękowania złożył na ręce arcybiskupa, który otworzył swoje serce, duchowo i materialnie przyczyniając się do powstania placówki. Dyrektor szkoły, Justyna Czyszczoń, przypomniała, że Katolicka Szkoła Podstawowa im. Najświętszej Rodziny z Nazaretu w Rabce-Zdroju została powołana w sierpniu 2018 roku. – Tak jak nasi patronowie, szukaliśmy dachu nad głową. – wspomina z uśmiechem i dodaje, że szkoła otworzyła swoje bramy dla uczniów we wrześniu 2018 roku dzięki uprzejmości Śląskiego Centrum Rehabilitacyjno-Uzdrowiskowego, przy którym rozpoczęła swoją działalność. Budynek, w którym obecnie mieści się placówka jest własnością pani Anny Prokopeczko, która nie wahała się poświęcić go na cele edukacyjne. Początkowo mieściło się w nim sanatorium, a później ośrodek wypoczynkowy, w którym organizowano kolonie i zielone szkoły. Radość z powstania szkoły wyrazili także rodzice, którzy zaznaczyli, że dzieci są ważne dla Kościoła, a Chrystus stawiał je Apostołom za wzór wiary, radości i bezgranicznego zaufania.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Zwiastowanie Pańskie - Dzień Świętości Życia

Józef Rydzewski
Edycja podlaska 14/2002

pl.wikipedia.org
Fresk Fra Angelico Zwiastowanie, Konwent San Marco we Florencji

Święta Boża Rodzicielko i Matko Dobrej Rady! Przyrzekamy Ci, z oczyma utkwionymi w Żłóbek betlejemski, że odtąd wszyscy staniemy na straży budzącego się życia.

W a l c z y ć b ę d z i e m y w obronie każdego dziecięcia i każdej kołyski równie mężnie, jak Ojcowie nasi walczyli o byt i wolność Narodu, płacąc krwią własną. Gotowi jesteśmy raczej śmierć ponieść, aniżeli śmierć zadać bezbronnym.

Dar życia uważać będziemy za największą Łaskę Ojca wszelkiego Życia i za najcenniejszy skarb Narodu. (z Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego - 28 sierpnia 1956 r.)

Uroczystość Zwiastowania Pańskiego przypada 25 marca i decyzją Episkopatu Polski ustanowiono ten dzień - Dniem Świętości Życia. Wyjątkowo w tym roku Kościół obchodzi ją 8 kwietnia, gdyż dzień 25 marca wypada w Wielkim Tygodniu i dlatego jest ona przeniesiona. Powstanie tej uroczystości łączy się z refleksją nad historią zbawienia w czasach chrześcijańskich. Dokumenty liturgiczne nie mówią o formalnym święcie, co nie znaczy, że nie było ono obchodzone w liturgii. Wiele mówiącym faktem może być zbudowana w IV wieku w Nazarecie bazylika Zwiastowania. Święto posiadało różne nazwy. Najstarsza z nich jest określeniem związanym z homilią Abrahama z Efezu - Euaggelismos. Liturgia bizantyjska zachowuje tę nazwę do dnia dzisiejszego. Sakramentarz gregoriański z Padwy podaje bardzo charakterystyczne określenie: Annuntiatio sanctae Dei Genetricis et passio eiusdem Domini (Zwiastowanie Bożej Rodzicielce i Męki Pana). Mszał z 1570 r. używa określenia: Święto Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny, a Mszał papieża Pawła VI: Zwiastowanie Pańskie. Powstaje pytanie dlaczego uroczystość ta jest obchodzona 25 marca? Odpowiedź na to pytanie wynika z ustalenia daty uroczystości Bożego Narodzenia. Skoro uroczystość Narodzenia Pańskiego obchodzimy 25 grudnia, to z "obliczenia biologicznego" wynika, że Zwiastowanie Pańskie ma być obchodzone 25 marca. Mszał z 1970 r. przynosi nam nowe modlitwy, a zwłaszcza własną prefację, która wysławia Boga za narodzenie Syna Bożego dla zbawienia ludzi. W tym dziele uwydatniona jest rola Maryi, Jej przyjęcie z wielką wiarą Słowa Bożego i noszenie z miłością Jezusa w niepokalanym łonie. Zwiastowanie Pańskie spełnia obietnice dane narodowi wybranemu - Izraelowi.

W obronie życia

Uroczystość Zwiastowania Pańskiego łączy się w Polsce z obchodem Dnia Świętości Życia. W dniu w którym obchodzimy pamiątkę zwiastowania przez Posłańca Bożego Maryi Pannie, że zostanie Matką Syna Bożego, bronić chcemy każdego poczętego życia pod sercem każdej z matek na całym świecie. Jan Paweł II 26 stycznia 1980 r. w Rzymie powiedział: " Człowiekiem jest również nienarodzone dziecko: co więcej, Chrystus w sposób uprzywilejowany utożsamia się z najmniejszymi; jak więc można nie widzieć szczególnej Jego obecności w istocie jeszcze nie narodzonej, spośród wszystkich istot prawdziwie najmniejszej, najsłabszej, pozbawionej jakiegokolwiek środka obrony, nawet głosu, która nie może protestować przeciw ciosom godzącym w jej najbardziej podstawowe prawa". I dalej Jan Paweł II w obronie życia poczętego pisze w encyklice Evangelium vitae z 25 marca 1995 r: "Życie ludzkie jest święte i nienaruszalne w każdej chwili swego istnienia, także w fazie początkowej, która poprzedza narodziny. Człowiek już w łonie matki należy do Boga, bo Ten, który wszystko przenika i zna, tworzy go i kształtuje swoimi rękoma, widzi go, gdy jest jeszcze małym, bezkształtnym embrionem i potrafi w nim dostrzec dorosłego człowieka, którym stanie się on w przyszłości i którego dni są już policzone, a powołanie już zapisane w księdze żywota" (EV 61).

Przeczytaj także: 25 marca - Dzień Świętości Życia

Wielcy ludzie za życiem

Każdy człowiek może powtórzyć za psalmistą, wysławiać Boga psalmem 139 i podziękować Mu za życie: "Sławię Cię, Panie, za to, żeś mnie stworzył. Ty bowiem stworzyłeś moje wnętrze i utkałeś mnie w łonie mej matki. Sławię Cię, żeś mnie tak cudownie stworzył. Godne podziwu są Twe dzieła".

W obronie dzieci nienarodzonych wypowiadali się między innymi:

Pius XII - "Wszelka istota ludzka, nawet dziecko w łonie swej matki, otrzymuje prawo do życia bezpośrednio od Boga, a nie od rodziców czy od jakiejś społeczności lub władzy ludzkiej. A więc żaden człowiek, żaden autorytet ludzki, żadna wiedza, żadne ´wskazania´ medyczne, eugeniczne, społeczne, ekonomiczne, moralne nie dają należytego tytułu do rozporządzenia bezpośrednio i z rozmysłem niewinnym życiem ludzkim".

Jan XXIII - "Niech więc wszyscy uważają życie ludzkie za święte, a to dlatego, że od samego początku wymaga działania Boga - Stwórcy. Ten więc, kto odstępuje od tych Bożych praw, nie tylko uwłacza Jego majestatowi i okrywa hańbą siebie samego i rodzaj ludzki, lecz także podważa u samych podstaw siłę społeczności, do której należy".

Jan Paweł II - "Wołam do wszystkich ojców i matek mojej Ojczyzny i całego świata, do wszystkich ludzi bez wyjątku: każdy człowiek poczęty w łonie ma prawo do życia!".

"Życie ludzkie jest szczególnie słabe i kruche, kiedy przychodzi na świat oraz kiedy opuszcza doczesność, aby osiągnąć wieczność. Słowo Boże wielokrotnie wzywa do otoczenia życia opieką i szacunkiem, zwłaszcza życia naznaczonego przez chorobę i starość" ( EV 44).

Prymas Tysiąclecia Stefan Kardynał Wyszyński - "W rodzinie, pod sercem matek, kryje się Naród".

Matka Teresa z Kalkuty - "Wnośmy prawdziwy pokój w naszą rodzinę, otoczenie, miasto, kraj, w świat. Zaczynajmy od pokochania małego dziecka już w łonie matki. Tym, co najbardziej niszczy pokój we współczesnym świecie jest aborcja - ponieważ jeśli matka może zabić własne samemu Bogu. Na modlitwę Duchowej Adopcji składa się: jeden dziesiątek różańca, codzienna modlitwa oraz dodatkowa dowolna ofiara czy wyrzeczenie, np. post lub walka z nałogiem. Przez dziewięć miesięcy osoba podejmująca Duchową Adopcję modli się w intencji dziecka nienarodzonego i jego rodziców, prosząc Boga o szczęśliwe jego narodzenie. W ten sposób staje się ta osoba duchowym ojcem lub duchową matką tego dziecka. Duchową Adopcję Dziecka Poczętego może podjąć każdy. Jeżeli zdarzy się zapomnieć komuś raz lub dwa o złożonych przyrzeczeniach, nie należy przerywać Duchowej Adopcji, tylko trzeba o ten "zapomniany" dzień wydłużyć okres modlitwy.

Codzienna modlitwa:

Panie Jezu - za wstawiennictwem Twojej Matki Maryi, która urodziła Cię z miłością, oraz za wstawiennictwem świętego Józefa, człowieka zawierzenia, który opiekował się Tobą po urodzeniu - proszę Cię w intencji tego nienarodzonego o dziecka, które duchowo adoptowałem, a które znajduje się w niebezpieczeństwie zagłady. Proszę, daj rodzicom miłość i odwagę, aby swoje dziecko pozostawili przy życiu, które Ty sam mu przeznaczyłeś. Amen.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Papież w Loreto: trzeba odkryć na nowo plan Boga dla rodziny

2019-03-25 15:21

Vatican Media

Vatican Media
Papież na modlitwie w Świętym Domku Maryi

Oby Loreto stało się uprzywilejowanym miejscem, gdzie młodzi mogliby przyjść, aby w szkole Maryi odkrywać swoje powołanie. To pragnienie, które wyraził Papież w rozważaniu poprzedzającym modlitwę „Anioł Pański”, jaką odmówił z wiernymi zgromadzonymi na placu przed sanktuarium Świętego Domku.

Franciszek odniósł się do sceny Zwiastowania jako przykładu powołaniowej dynamiki. Jest w niej bowiem najpierw słuchanie Bożego słowa, bo to przecież Bóg podejmuje inicjatywę powołania ingerując w życie człowieka, aby ofiarować mu dar Swojej miłości. Trzeba się wsłuchać w to, co mówi schodząc w głąb swojego „ja”, gdzie działają siły moralne i duchowe. Nie da się bowiem rozeznać powołania pozostając na powierzchi.

Za słuchaniem idzie rozeznanie, aby pojąć wszystkie wymagania Bożego planu współpracując z bezinteresowaną inicjatywą Boga. I wreszcie podjęcie decyji, która niesie ze sobą całkowite powierzenie własnego życia Panu Bogu. Papież wskazał na Maryję, jako wzór wszelkiego powołania oraz oredowniczkę pomagającą rozeznać Boży plan i dająca siłę, aby się na niego zgodzić.

Święty Domek w Loreto to nie tylko miejsce rozeznawania Bożego powołania, ale także dom rodziny. W dzisiejszym niełatwym świecie – stwierdził Franciszek – małżeństwo oparte na mężczyźnie i kobiecie nabiera fundamenalnego znaczenia i podstwowej misji.

Wspaniała i niezastępowalna rola rodziny w służbie życiu

Trzeba odkryć na nowo plan Boga dla rodziny, będącej podstawową komórką społeczeństwa, aby podkreślić jej wspaniałość i niezastępowalną rolę w służbie życiu. W nazaretańskim domu Maryja przeżywała wiele relacji rodzinnych jako córka, narzeczona, oblubienica i matka. Z tego względu każda rodzina w jej różnych elementach znajduje tutaj gościnę, inspirację aby przeżywać swoją tożsamość – mówił Ojciec Święty. - Doświadczenie domowe Najświętszej Dziewicy wskazuje, że rodzina i młodzi nie mogą być dwoma równoległymi sektorami duszpasterstwa naszych wspólnot, ale muszą podążać ściśle ze sobą złączone, ponieważ bardzo często ludzie młodzi są tym, co rodzina im dała w okresie dorastania. Taka perspektywa przekształca w jedność duszpasterstwo powołaniowe, które stara się wyrazić oblicze Jezusa w jego wielu aspektach, jako kapłana, oblubieńca, jako pasterza. ”

Franciszek zaznaczył, że Domek Maryi jest także domem chorych. To w domu i rodzinie winni oni znaleźć podstawową opiekę i być otoczeni szczególną miłością. Papież zwrócił się do chorych całego świata zapewniając ich, ze są w centrum zbawczego dzieła Jezusa, bo w bardzo konkretny sposób niosą krzyż każdego dnia postępując za Nim.

Franciszek zwrócił się także do wszystkich związanych z sanktuarium, aby stawali się apostołami współczesnych czasów.

Zanieść Ewangelię pokoju i życia współczesnym

" Wam i osobom związanym z tym sanktuarium, Bóg przez Maryję powierza misję w naszych czasach: by zanieść Ewangelię pokoju i życia naszym współczesnym, często nieuważnym w obliczu znaków Boga, pochłoniętym interesami doczesnymi lub zanurzonym w klimacie obojętności duchowej – zachęcał Franciszek. - Trzeba osób prostych, ale mądrych, pokornych, ale odważnych, ubogich, ale hojnych. Krótko mówiąc, ludzi, którzy w szkole Maryi przyjmują bez zastrzeżeń Ewangelię w swoim życiu. W ten sposób, poprzez świętość ludu Bożego, nadal z tego miejsca w całym narodzie będą szerzyć się świadectwa świętości w każdym stanie życia, aby odnowić Kościół i ożywić społeczeństwo zaczynem królestwa Bożego. ”

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem