Reklama

Wałbrzych

Poświęcenie sztandaru Szkoły im. Kawalerów Orderu Uśmiechu

2018-07-04 11:10

Krystyna Smerd
Edycja świdnicka 27/2018, str. IV-V

Ryszard Wyszyński
Poświęcenie sztandaru

Mszą św. w kościele pw. św. Józefa Robotnika w Wałbrzychu rozpoczęła się 18 czerwca uroczystość poświęcenia sztandaru Publicznej Szkoły Podstawowej nr 10 w Wałbrzychu, której Rada Miejska nadała w tym roku imię Kawalerów Orderu Uśmiechu

Msza św. sprawowana była przez ordynariusza diecezji świdnickiej bp. Ignacego Deca, proboszcza miejscowej parafii ks. Witolda Baczyńskiego, ks. kan. Andrzeja Walerowskiego oraz ks. Piotra Sadkiewicza z Leśnej.

W historycznym wydarzeniu, które na trwałe wpisze się w karty historii szkoły, uczestniczyli: uczniowie, rada pedagogiczna, rodzice uczniów oraz liczni goście, a wśród nich Marek Michalak, rzecznik praw dziecka, dziekan Kapituły Kawalerów Orderu Uśmiechu, członkowie kapituły Batia Gilad z Izraela i Irena Fahle z Niemiec oraz delegacje współpracujących ze szkołą innych placówek oświatowych, urzędów, które na uroczystość wystawiły poczty sztandarowe.

Po powitaniu Księdza Biskupa i zebranych gości przez proboszcza parafii ks. Witolda Baczyńskiego, na terenie której działa szkoła, w imieniu społeczności szkolnej dyrektor PSP nr 10 Doroty Bogdańskiej i swoim przywitała wicedyrektor Urszula Gruner, dziękując Księdzu Biskupowi za przyjęcie zaproszenia i prosząc o przewodniczenie Eucharystii sprawowanej w intencji szkoły.

Reklama

W okolicznościowym kazaniu bp Ignacy Dec odniósł się na wstępie do Ewangelii wg św. Mateusza. Przypomniał naukę Jezusa, który do prawa ze Starego Testamentu, w którym obowiązywała zasada „Oko za oko – ząb za ząb”, dodał w kazaniu do swoich uczniów piękny komentarz, „żeby nie odpłacać złem za zło, ale odpłacać za zło dobrem”.

– Człowiek, niestety, po grzechu pierworodnym jest nie zawsze zdolny do czynienia dobra, ale musi się o to starać ze wszystkich sił. Bardzo trafnie tę naukę Pana Jezusa scharakteryzował św. Paweł, który sformułował zasadę: „Nie daj się zwyciężać złu, ale zło dobrem zwyciężaj” – akcentował Ksiądz Biskup. Dał kilka przykładów, wskazując na bł. ks. Jerzego Popiełuszkę, który tę zasadę stosował i uczynił credo swojego kapłaństwa. Przywołał też legendę o św. Janie z Kęt – o bogobojnym nauczycielu akademickim, który napadnięty przez zbójców, oddał im, co posiadał, a gdy uświadomił sobie, że nieopatrznie zapomniał, gdy był pytany, czy to wszystkie jego pieniądze – o posiadanym jeszcze jednym, ukrytym w swojej szacie – wrócił do zbójców, żeby im oddać wszystko, co chcieli. I tym gestem dobroci, jak głosi legenda, ich rozbroił. A oni zaskoczeni jego dobrocią, oddali mu wszystko, co zabrali, a także postanowili zmienić swoje życie i skończyć ze zbójnictwem. – Odpowiadać dobrem na zło – takiego gestu podyktowanego z głębi serca użyli też biskupi polscy w 1966 r. w słynnym liście do biskupów niemieckich, pisząc: „przebaczamy i prosimy o przebaczenie” – akcentował w kazaniu Ksiądz Biskup. – To wówczas spotkało się z ogromnym niezrozumieniem i ostrym potępieniem władz komunistycznych, które szczuły za to naród na biskupów. Wierni jednak zrozumieli właściwie przesłanie biskupów i „to nie gdzie indziej, a w naszej archidiecezji w katedrze wrocławskiej, gdy ten gest tłumaczył bp Bolesław Kominek – rozległy się pierwsze brawa w trakcie kazania w kościele – przypominał bp Dec, ówczesny student seminarium. Podsumowując homilię, odniósł się do głównego wydarzenia – uroczystości poświęcenia sztandaru Szkoły im. Kawalerów Orderu Uśmiechu. – W tym momencie chcę wam, uczniom szkoły, tu tak licznie obecnym, wyjaśnić – jak ważne jest czynienie dobra i jak ważny jest uśmiech, który wypływa z głębi serca – takiego, które miłuje drugiego człowieka. Gdy jest szczery, a taki mam tylko na myśli, to jest to piękna rzecz, która cechuje nas ludzi – akcentował. Dodał, że uśmiech może być doskonałym środkiem ewangelizacyjnym, bo przez nasze dobre czyny i uśmiech malujący się na twarzy zyskujemy wiele. Tak często wystarczy serdeczne spojrzenie, dobre słowo, nasz gest przyjaźni. Dlatego, moi drodzy, uśmiechajmy się do ludzi, uśmiech nas nic nie kosztuje. Nie trzeba do tego pieniędzy. On się rodzi w nas. Potrzebna jest tylko dobra wola – podkreślił, kończąc homilię.

Po kazaniu bp Ignacy Dec poświęcił sztandar Publicznej Szkoły Podstawowej nr 10 im. Kawalerów Orderu Uśmiechu, o co w imieniu zgromadzonych w kościele uczniów, rodziców oraz rady pedagogicznej poprosiła Barbara Żurakowska, podchodząc uroczyście z pocztem sztandarowym do ołtarza.

Po poświęceniu sztandaru modlitwą i wodą święconą bp Ignacy Dec pokłonił się i ucałował jego rąbek, oddając cześć nowemu symbolowi. Podczas uroczystości przypominano, że w gronie kawalerów Orderu Uśmiechu są – św. Jan Paweł II oraz św. Teresa z Kalkuty, którzy tym jedynym na świecie Orderem przyznawanym przez dzieci zostali uhonorowani jeszcze za swojego życia. Mówił o tym m.in. kawaler Orderu Uśmiechu i obecnie członek kapituły Orderu ks. Paweł Sadkiewicz z Leśnej koło Żywca, który pogratulował szkole obranego patronatu. Zauważył, że szkoła ma, co może być dla słuchaczy nie lada zaskoczeniem, już 1026 patronów, bo tyle przyznano Orderów Uśmiechu różnym ludziom zamieszkałym w naszym kraju i na świecie. – To wielkie szczęście mieć taką wielką liczbę patronów, których można poznawać. I można ich też zapraszać, by poznać ich bliżej i te dzieła, za które zostali wyróżnieni Orderem Uśmiechu.

Po Mszy św. uczestnicy uroczystości z poświęconym sztandarem na czele przeszli do siedziby szkoły przy ul. Ogrodowej. Tam powitano ponownie Księdza Biskupa i gości, a wśród nich: posłów na Sejm RP Katarzynę Mrzygłocką i Agnieszkę Kołacz-Leszczyńską, wiceprezydenta Wałbrzycha Zygmunta Nowaczyka, przewodniczącą Rady Miejskiej Marię Annę Romańską, która w tej części została uroczyście zaproszona do odczytania na forum treści uchwały RM o nadaniu PSP nr 10 w Wałbrzychu imienia Kawalerów Orderu Uśmiechu oraz gości honorowych – Księdza Biskupa, proboszcza parafii oraz kawalerów Orderu Uśmiechu, w gronie których byli: Batia Gilad, Irena Fahle, Zuzanna Nawrot, harcmistrz ze Świdnicy, rzecznik praw dziecka – Marek Michalak, Magdalena Kochan, Kazimierz Pleśniak i ks. Piotr Sadkiewicz, który, co warto przypomnieć – swój Order Uśmiechu otrzymał za działania na rzecz chorych dzieci. W Leśnej koło Żywca, w której posługuje, do rejestru dawców szpiku kostnego przystąpiła prawie cała populacja dorosłych, czym parafia księdza wyróżniła się nie tylko w skali Polski, ale i Europy proporcjonalnie do swojej liczby mieszkańców. W odczytanym rysie historycznym szkoły jej dyrektor Dorota Bogdańska przypomniała wiele znamiennych faktów i osiągnięć placówki. W tym także to, że szkoła specjalna powstała w Wałbrzychu przed 70 laty i nie miała dotąd imienia. Wybór patrona i poświęcenie sztandaru jest nagrodą i ukoronowaniem wysiłku uczniów, kadry i rodziców szkoły na przestrzeni tak wielu minionych dziesięcioleci. Program uroczystości w szkole zakończył bardzo wzruszający występ uczniów, nagrodzony zasłużonymi i długimi brawami.

Tagi:
szkoła Wałbrzych sztandar

Chrzcielnica wpisana w historię miasta

2018-05-02 09:46

Krystyna Smerd
Edycja świdnicka 18/2018, str. III

Do kolegiaty Najświętszej Maryi Panny Bolesnej i Świętych Aniołów Stróżów w Wałbrzychu powróciła po renowacji przepiękna chrzcielnica z roku 1593, która jest jednym z najstarszych i najcenniejszych renesansowych zabytków miasta. Wybitne dzieło można już oglądać od trzeciej niedzieli wielkanocnej w prezbiterium kolegiaty. Trwającą blisko rok renowację tego dzieła przeprowadziła Firma Konserwatorska „Artis” Doroty i Cezarego Wandrychowskich z Wrocławia

Ryszard Wyszyński

Wykonana w piaskowcu XVI-wieczna chrzcielnica ozdobiona została przez anonimowego artystę sprzed wieków w górnej części czaszy kamiennego kielicha sześcioma płaskorzeźbami – ze scenami z Ewangelii św. Marka i św. Mateusza oraz z Pięcioksięgu. Wszystkie odnoszą się do szeroko rozumianej teologii sakramentu chrztu. Pierwsza scena przedstawia Adama i Ewę w raju; druga – Noego i jego arkę; trzecia – Mojżesza na pustyni z laską, kiedy uderzeniem w skałę sprawił, że wypłynęła z niej woda, czwarta – centralna – przywołuje – chrzest Pana Jezusa w Jordanie, piąta przedstawia Go przyjmującego i błogosławiącego dzieci – z historii o tym, jak matki przynosiły do nauczającego Jezusa swoje dzieci, by je pobłogosławił, a On wówczas mówił do oburzających się na to Jego uczniów, że kobiety przeszkadzają Jezusowi: „Pozwólcie dzieciom przyjść do mnie”; szósta przedstawia scenę ukrzyżowania, w której Jezus ma przebity bok, z wypływającą z niego krwią i wodą, które symbolicznie zbiera do kielicha, by tej Boskiej krwi i wody nie uronić, św. Magdalena. Na narożach czaszy chrzcielnicy pomiędzy opisanymi scenami znajdują się postaci czterech Ewangelistów, a na dole postawy ich symbole: lew, orzeł, wół oraz anioł. Wszystkie te zwierzęce i niebiańskie postaci są uskrzydlone. Także lew i wół, jak to było wówczas przyjęte w sztuce sakralnej. Na trzonie chrzcielnicy pod czaszą są wyryte litery DCZ – od nazwiska zamożnego rodu Czettritzów, władców okolicznych dóbr ziemskich, którzy byli jej fundatorami. W kamieniu został też wyżłobiony liczbami arabskimi rok 1593 jako czas jej powstania, a w podstawie religijny napis, który częściowo się zatarł. Całość została wyrzeźbiona w jednej piaskowcowej bryle. Chrzcielnica jest przykryta wielką cynową pokrywą.

– Nie znamy pochodzenia kamienia, z którego wyrzeźbiono chrzcielnicę, czy był to materiał miejscowy ze Śląska, czy też przywieziono go z daleka, ani warsztatu, z którego pochodzi – mówi kustosz kolegiaty ks. proboszcz Wiesław Rusin. – Pewny jest natomiast jej wysoki artyzm oraz renesansowy styl, na co zwracają uwagę wszyscy konserwatorzy i znawcy sztuki sakralnej, którzy zajmowali się naszą chrzcielnicą i nie kryją zachwytu nad nią jako dziełem sztuki o bardzo wysokim artystycznym poziomie – dodaje. – W Wałbrzychu renesansowe zabytki sakralne są rzadkością, dlatego będziemy to podkreślać i tym się chlubić – zauważa proboszcz parafii. Kto zapamiętał to, jak wyglądała chrzcielnica z wałbrzyskiej kolegiaty przed renowacją, będzie ogromnie zaskoczony rezultatem prac konserwatorskich, które nie tylko zabezpieczyły stare płaskorzeźby przed postępującą degradacją spowodowaną wietrzeniem kamiennego materiału, ale też wydobyły dzięki tym zabiegom oraz zastosowanej dyskretnie złotej malaturze jej niesamowite piękno.

Prace konserwatorskie XVI-wiecznej wałbrzyskiej chrzcielnicy zostały dofinansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Wojewódzkiego Konserwatora Sztuki oraz Marszałka Województwa Dolnośląskiego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

W czym tkwi siła Różańca?

2018-07-19 07:23

Salve TV

- Kilka lat temu rozpocząłem moją przygodę z modlitwą różańcową i zaprosiła mnie do tego Maryja, jak do wszystkich dobrych rzeczy - mówił Piotr Chomicki z Fundacji Holy Mary Team.

Bożena Sztajner/Niedziela

- Różańca też trzeba się nauczyć. Do kontemplacji trzeba dojrzeć - dodaje.

- Koncepcja "Siły różańca" była taka, żeby z innej strony pokazać Różaniec, nie jako modlitwę, która jest tylko bronią. To modlitwa, która jest kontemplacją, poznawaniem Pana Boga, która jest przybliżaniem się do Pana Boga, łączenie się z Panem Jezusem przez Maryję - podkreśla.

- Pan Bóg nie potrzebuje spektakularnych materiałów, bo sam jest spektakularny i zaprasza nas do tego, żebyśmy w tym przypadku zrobili materiał o prostym przekazie, w dobrej jakości - dodaje.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Pogotowieduchowe.pl

2018-07-19 20:20

Justyna Walicka | Archidiecezja Krakowska

Wezwanie. Pogotowie rusza, choć jest nieco dziwne: lekarze bez kitli, nie dają zastrzyków, nie przepisują recept i nie zabierają do szpitala, choć zdarza się, że kierują do specjalisty. Nawet sygnał tego pogotowia jest zupełnie inny. Telefoniczny.

Pexels/pixabay.com

W tym roku minęło sześć lat od narodzin inicjatywy, której założeniem było stworzenie takiej przestrzeni, gdzie potrzebujący ludzie będą mieli bezpośredni dostęp do kapłana dokładnie wtedy, kiedy tego potrzebują. Tak powstało pogotowie duchowe, które trwa, służy i wciąż się rozwija. Jego pomysłodawcą i inicjatorem jest kapucyn br. Benedykt Pączka.

Zielona żarówka

Na stronie pogotowieduchowe.pl znajduje się mapa Polski, na której zaznaczone są ikonki żarówek - jedne mają kolor czerwony, inne zielony. Te drugie informują, gdzie w tym momencie znajduje się kapłan, który czeka na telefon. Obok mapy widnieje także lista księży, przy których również znajdziemy ikonki żarówek informujące o ich gotowości. Warto jednak pamiętać, że może zdarzyć się sytuacja, w której mimo zielonej żarówki kapłan w danej chwili nie odbierze telefonu. Należy wtedy próbować ponownie za jakiś czas albo wybrać innego kapłana z listy.

18 h na dobę 7 dni w tygodniu

Obecnie w to dzieło zaangażowanych jest 17 kapłanów (zarówno diecezjalnych jak i zakonników) pracujących nie tylko w Polsce, ale i poza granicami kraju. Traktują swoje kapłaństwo jako misję i chcą być otwarci oraz dostępni dla ludzi w praktyce. Każdy z nich dyżuruje co najmniej jeden dzień w tygodniu (na stronie można dokładnie sprawdzić kto kiedy jest dostępny, a także przeczytać krótką informację na temat księdza, z którym w danym czasie można podjąć rozmowę). Kapłani dyżurują każdego dnia tygodnia od godz. 6.00 aż do północy. Od tego roku oprócz rozmowy telefonicznej istnieje także możliwość nawiązania kontaktu mailowego. Wystarczy wysłać wiadomość na adres kaplan@pogotowieduchowe.pl, w kilku słowach przedstawić się, tak by ksiądz wiedział, do kogo kieruje odpowiedź oraz zadać pytanie bądź nakreślić problem.

Chciałam być anonimowa

Jeśli natomiast nie masz potrzeby rozmowy, ale nosisz w sercu ważną dla Ciebie intencję, możesz poprosić o modlitwę. Wystarczy otworzyć zakładkę „Modlitwa" i wpisać intencję, a ta zostanie natychmiast przesłana do zgromadzenia, które w danym dniu podjęło się posługi modlitewnej.

Nie są to jedyne możliwości zaangażowania się w dzieło pogotowia duchowego. Zawsze przecież możesz „stanąć po drugiej stronie" i to ty swoją modlitwą lub postem wesprzeć tę inicjatywę - posługujących kapłanów oraz dzwoniące osoby. A o tym, że ludzie naprawdę dzwonią i otrzymują wsparcie oraz pomoc, świadczą m.in. ich świadectwa:

„Bardzo dziękuję za tę piękną inicjatywę. Rozmowa z kapłanem pomogła mi w trudnych chwilach po śmierci ważnej dla mnie osoby. Dzięki tej rozmowie odnalazłam ponownie właściwe ścieżki życia wewnętrznego, zyskałam też dobre rozeznanie tego, co się działo w moim sercu. Życzę kapłanom posługującym w Pogotowiu wszelkich łask i błogosławieństw. Pamiętam w modlitwie".

„Weszłam tutaj jakiś czas temu... Byłam w kryzysie... Pomyślałam, że zamiast zrobić coś głupiego zadzwonię na pogotowie duchowe. Wiedziałam, że wtedy dyżuru nie ma kapłan z mojego rejonu. Odpowiadało mi to, bo chciałam być anonimowa, nie chciałam by padła propozycja spotkania/rozmowy. Chciałam tylko porozmawiać, odwrócić złe myśli. Rozmowa, życzliwość i chęć pomocy tego kapłana z pogotowia pomogły mi.(...) Dziękuję bardzo za pogotowie. Wiem, że w sytuacji alarmowej mogę tu zadzwonić, spotkać się realnie w moim mieście. Nie muszę iść sama ze swoim ciężarem, bo Bóg posyła mi swoich kapłanów".

Pogotowieduchowe.pl - warto dobrze zapamiętać ten adres. Być może kiedyś ktoś z nas lub bliskich nam osób będzie potrzebował takiej pomocy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem